قصه ی پر غصه ای است قصه ی کرب و بلاگشته از این قصه خون قلب همه انبیا
عرش خدا گشته است بزم غم قدسیانخالق سبحان شده ذاکر و نوحه سُرا
نام حسین(ع) گشته است ورد لب جبرئیلبر سر خود می زند دست عزا مصطفی(ص)
از غم فرزند خود ناله کشد فاطمه(س)خون جگر می چکد از بصر مرتضی(ع)
قلب امام زمان(عج) معدن غم ها شدهناله کنان روز و شب شد حسن مجتبی(ع)
خون بجهد از زمین، گریه کند آسمانرخت عزا شد ز غم بر تن ارض و سما
خاک عزا بر سر مردم دنیا شدهتا به قیامت بشر گشته به غم مبتلا
قلب بشر پر شده از غم و اندوه و دردکشته شده از جفا سبط رسول خدا(ص)
عرش بلرزید و ریخت سقف سما بر زمینخشک نگردد ز غم تا به ابد چشم ما
خامس آل عبا(ع), واسط فیض خداستواسط فیض خدا, گشته سر از تن جدا
سر بشکن از غم حضرت مولا حسین(ع)گشته جدا چون سر از پیکر او از قفا
قلب همه مؤمنین خانه ی غم ها شدهعالم هستی شده یک سره ماتمسرا
برچسب:
نویسنده: مبین شریفی
تاريخ: شنبه
23 تير
1403 ساعت: 18:47